Καταφτάω σε έναν νέο κόσμο, χωρίς μαγεία, χωρίς θυσίες, χωρίς τον θόρυβο των σύντροφων μου. Αυτή είναι η πραγματικότητα; Ήθελα απλά μια ήρεμη ζωή, δεν πήρα κάτι άλλο. Αλλά φαίνεται ότι η μεταμόρφωση σε ένα απλό άνθρωπο δεν είναι τόσο εύκολη όσο νομίζω.

Έβγαινα από την πόρτα του κτιρίου, προσπαθώντας να μιμηθώ τον κοιμάτο άνθρωπο που είχα γίνει. Οι βάρκες στο πάνω μέρος μου, η ματιά μου, τα ρούχα μου - όλα ήταν απλοί άνθρωποι. Ωστόσο, οι σκέψεις μου ήταν ακόμα γεμάτες με το παρελθόν μου, με τις μάχες και τα πλούσια μαγικά που ίσως δεν θα ξαναβρούσα ποτέ.

Έκανα μια σύντομη στάση σε έναν καφές για να πάρω μια ζεστή κούπу καφέ, μια μικρή έκδοση της μαγικής μου λευθερωμένης ενέργειας. Έκανα ένα μαγικό μαντείο, απλά για να εξετάσω τα πάντα γύρω μου. Οι άνθρωποι γύρω μου δεν έβλεπαν κάτι περίεργο, απλά περνούσαν, άγνωστοι στη μαγεία τους.

Στην επιστροφή του από το μαγαζί, θαύμασα την ταχύτητα που μπορώ να έχω φτάνοντας σε έναν προορισμό με αναπόδραστο μαγεία. Τώρα που είμαι άνθρωπος, πρέπει να κάνω υπομονή και να πάρω公共交通. Οπότε, μπήκα σε ένα τρένο και περάσαμε σε μια μέση πόλη.